YORGUN DUDAKLI KADINLAR

anladın demek

yorgun dudaklı kadınlar

geceyi emzirir üstünde

memesinde utancın

utancı gül ağlıyor

çok renkli ışıklar

arsız gürültüsü kentin

bitmeyen hesaplar için

ayıbını sağıyor çağın

onların omuzbaşlarında dünya

yorgunluğunu ağlıyor

tükenmez döl yorgunluğudur

geceye küfrü onların

ellerinde çok çiçekler açtı

her yüreği bir bahar sandılar

çok su verdiler iplikten güllere

çocukken başladılar sınanmaya

ömür boyu sınandılar

ayıplı çocuklar iz bıraktı gül memelerde

meret geceler hep gözlerine tünedi

elleri yüreğine yabancı

yüreği ellerine

gülüşleri katı korkunç

öfkeyi biliyor onlar şimdi

Bekir KOÇAK, Gizemi Temmuzda Saklı, (s. 51)