08 04 2008

CANA AKDAL’IN ŞİİRLERİ

CANA AKDAL’IN ŞİİRLERİ

 

KADİR İNCESU

 

Bu yıl ki Tüyap İstanbul Kitap Fuarı’nda genç bir şairle tanışma imkânı buldum. Cana Akdal henüz 14 yaşında, bir genç kızımız. Günizi Yayıncılık tarafından yayımlanan Karpuz Kesmeden Nereye adlı kitabının imza günü için babasıyla birlikte gelmiş fuara…

Gayreti takdire değer.

 

Çünkü…

Çünkü bu yıl ki ve önceki yıllardaki fuarlarda dikkatimi çeken bir durum var. Çoğu genç –ki bunların içinde lise öğrencileri de var- kendi okuyacakları kitapları seçme özgürlüğüne sahip değilken, Cana yaşına bakmadan yaşadıklarından, gözlemlerinden damıtarak yazdığı şiirleri kitaplaştırma cesareti gösterebiliyor her şeyden önce… Yalnızca büyüklerinin seçtiği kitapları okumak zorunda kalan gençlere değil, büyüklere de örnek olacak bir genç kız Cana Akdal…

Cana, beklenenden 3 ay kadar önce, 19 Mayıs 1994’te gelmiş dünyaya…

Sekizinci sınıf öğrencisi olan Cana neden yazdığını “Zor geçen kimi günlerde yazarak, adeta mısralarda kaybolarak mutluluğa uzanıyorum. Bir şeyler yazmak zorunda hissettim kendimi. Bunun neden şiir olduğu konusunda ise gerçekten bir fikrim yok” şeklinde açıklıyor…

“Bir insanın başaramayacağı tek şey/ daha önce denemediği şeydir” dizeleri onun kararlılığının bir işareti olsa gerek.

Nâzım Hikmet ve Orhan Veli’yi seviyor. Moskova’ya Uzanan Eller şiirinde, sevdiği şairine seslenmiş:

“Bugün esti aklıma/ adamak mısraları nazım’a/ düşünmek, düşünmek,/ kız çocuğunu/ gülümsetmek sonra da./ kayın ormanlarını hatırlamak yeniden/ bulutları kurtarmak nefretlerden,/ bir Japon gemisinden,/ memleketine tapan/satırlara sığmayan/gurbet çocuğuna”

Yaşının küçüklüğü kadar, yaşam, doğa, aşk ve doğayla-insan ilişkisine dair şiirleri de çevresindekileri şaşırtıyor.

Yeni kitabının ipuçlarını da “Yazar Olmuşum” adlı şiirinde veriyor: “Öbür kitabımda/ yazmışım hayatımı,/ anlasınlar diye/ hayatın anlamını”

 

Evrensel - 2007

62
0
0
Yorum Yaz